İnsanlara rehberlik eden kimsede şu hasletler bulunmazsa o, rehberlik yapamaz; Kusurları örtücü ve bağışlayıcı olması, şefkatli ve yumuşak olması, doğru sözlü ve iyilik yapıcı olması, iyiliği emredip, kötülükten men edici olması, misafirperver ve geceleri insanlar uyurken ibadet edici olması, âlim ve cesur olması” (Abdülkadir Geylani)
Mü’min, yapacağı işin neticesini gözetleyerek sonunda pişman olmamaya çalışır. Şayet sen, aklın, hevâ-i nefse galip olmasını istiyorsan, neticelerini tahmin edinceye kadar, arzularını yerine getirmekte acele etme. Çünkü arzulanan şeyi yapma neticesinde meydana gelen pişmanlığın kalpteki etkisi, arzunun kalpte kalmasından daha fazladır. Kendisine zarar veren şeyi, fayda verenden ayırmak için, ayak kaymasına karşı tedbirli olmak gerekir. Böylece kişi zarar veren şeyi bilinçli bir şekilde terk eder, faydalıyı da bilinçli bir şekilde yapar. Kim acelecilikten kaçınır, bir iş yapmadan tedbirini alır, ilmi rehber edinirse, amel etmeden önce faydalıyı zararlıdan ayırma imkânına sahip olur.
