Cennete götüren amel

ALİ BUDAK Muaz b. Cebel anlatıyor: Bir seferinde, Peygamber Efendimiz Aleyhisselamla beraberdim. Bir gün yakınında sabah etmiştim. Yürüyorduk. “Ya Allah’ın Nebisi! Bana bir amelden haber ver ki beni cennete koysun, cehennemden uzaklaştırsın.” dedim. Buyurdular ki: “Büyük bir şey sordun. Bununla beraber o, Allah-u Teala’nın müesser kıldığı kimseye kolaydır. Allah’a ibadet edersin, O’na hiçbir ortak koşmazsın, namaz kılarsın, zekat verirsin, Ramazan orucunu tutarsın, haccedersin.” Allah Resulü şöyle devam ettiler: “Sana hayrın kapılarını göstereyim mi? Oruç kalkandır, sadaka günahı söndürür. Gecenin göbeğinde adamın namazı...” Ve Rasulullah şu ayetleri okudular: “Görsen o vakit ki mücrimler, Rabb’lerinin huzurunda başlarını eğmişler: Ey Rabbimiz! Gördük, dinledik. Şimdi bizi geri çevir, iyi bir amel işleyelim. Zirâ yakinen bildik, derler. Eğer dilemiş olsaydık her nefse hidayet verirdik. Fakat, Ben’den şu söz hak oldu: Elbet ve elbet cehennemi cinlerden ve insanlardan dolduracağım. O halde, tadın unuttuğunuz için bu gününüzün çatmasını. İşte biz de seni unuttuk. Yapıp durduğunuz işler yüzünden tadın ebediyet azabını. Bizim ayetlerimize öyle kimseler iman ederler ki, onlarla kendilerine nasihat verildiği vakit secdelere kapanırlar ve Rabb’lerine hamd ile tesbih ederler de kibirlenmezler.” (Secde, 12-15)

Allah’ın himayesinde olmak istiyor musunuz? M. ALİ NEFER Efendimiz bir hadislerinde şöyle buyuruyor: “Allah yedi kimseyi, kendi rahmet gölgesinden başka sığınak olmayan kıyamet gününde, kendi rahmet gölgesi altında himaye buyuracaktır. (İlki) âdil imam, (ikincisi) ömrünü ibadet neş’esi içinde geçiren genç, (üçüncüsü) mescitlere dilbeste olan kimse, (dördüncüsü) Allah için birbirini sevip, Allah için bir araya gelen ve Allah için birbirinden ayrılan iki insandan her biri, (beşincisi) makam ve cemal sahibi bir kadının talebi anında (nefsine başkaldırıp) “Ben Allah’tan korkarım.” diyen adam, (altıncısı) solundakine infak ettiği şeyden, sağındaki bir şey hissetmeyecek şekilde sadakasını gizli eda eden, (yedincisi) yapayalnızken Allah’ı anıp da gözleri yaşlarla dolan.” (Buhari, Ezan, 36; Müslim, Zekat, 91) Kimsenin kimseye destek olamayacağı, himaye ve iltimasların bir işe yaramayacağı, seslerin kesildiği, canların gelip gırtlaklara dayandığı, başların dönüp bakışların bulandığı o dehşetli günde tek sığınak vardır; o da Allah’ın himâyesinin gölgesidir. bu gölgeden yararlanacak kimseler hadis-i şerife göre şunlardır: 1. Dünyada sorumluluğunun şuurunda olan ve uhdesine aldığı emânetlere riâyetle hak, adalet ve istikâmeti temsil eden lider ve devlet reisi. 2. Nefsânîliğin en azgın olduğu dönemlerde, bedenî ve cismanî arzularına rağmen, kendini Hakk’a kulluğa adamış delikanlı. 3. Kulluk arzusu ve neşvesi, cismânî isteklerinin önünde ve kalbi sürekli mescitlerde atan ibâdet eri. 4. Birbirlerini Allah için seven, bir araya geldiklerinde Allah için bir araya gelen, ayrılırken de Allah için ayrılan, Hak rızasını, Hak sevgisini mihrâb edinmiş muhabbet fedâileri. 5. İffet ve ismetini muhafazada fevkalâde hassas, şehevânî isteklerine karşı alabildiğine kararlı ve nefsin fena tekliflerini, “Ben Allah’tan korkarım.” düşünce ve çığlıklarıyla savabilen babayiğit. 6. Allah’a karşı sadâkat ve vefâsının remzi olarak, dişinden, tırnağından artırıp, Hak rızâsı için infak ettiği malını, kıskançlığa varan bir ruh hâletiyle, Allah’tan başka kimsenin bilmesini arzu etmeyen, hem öyle etmeyen ki, sağına infak ettiğini solundakinden saklamaya çalışan ihlâs ve civanmertlik kahramanı. 7. Yalnızlık anlarını tefekkür ve murâkabe ile buudlaştıran, yer yer gönlünde bestelediği duygularını gözyaşlarıyla seslendiren, her zaman irâde gücünü Allah’tan alan ve bu bir dalgakıran mahiyetindeki o müthiş irâdesiyle günaha girme arzularını kırıp darmadağınık eden his ve gönül erleridir. Sayı: 197 Bölüm: Hayatın İçinden

BiR HADiS

El-hasebü’l-mâlü ve’l-keramü’t-takvâ “İnsanın değeri malı ile; âlicenablığı ise, takvâsı iledir.” (Ahmed b. Hanbel, Müsned)

BiR HADiS (Sayı 194)

El-idetü atıyyetün. “Vaad edilen, verilmelidir.” (Ebû Nu’aym)

BiR HADiS

El-müsteşârü mü’temenün “Mü’min kendisiyle istişâre edilen, güvenilir kimsedir.” (Buhârî, el-Edeb’ül-Müfred)

HADİSLER

* Es-salâtü nûru’l-mü’min. Namaz mü’minin nûrudur. * Re’sü’l-hikmeti mehâfetullah. Hikmetin başı, Allah korkusudur. * Efdalü ibadeti edvemühâ. İbadetin efdali devamlı olanıdır. * El-kelimetü’t-tayyibetü sadakatün. Güzel söz sadakadır. * Es-salâtü imâdü’d-dîn. Namaz dinin direğidir. Sayı: 175 Bölüm: Hadis

HADİSLER

* Et-tuhûru şatru’l-îman Temizlik imanın yarısıdır. * Âfetü’l-ilmi en-nisyân. İlmin âfeti unutkanlıktır. * Ed-dêllü alel-hayri kefâilihi. Hayra vesile olan yapan gibidir. * El-cennetü dârü’l-eshıya. Cennet cömertler yurdudur. * Men samete necâ. Dilini tutan kurtuldu. * Ed-dînü’n nasîhatü. Din nasihattir. * Ed-duâü hüve’l-ibadetü. Dua ibadettir. * İzâ gadıbte fe’sküt. Öfkelendiğinde sus. * El-hayâü mine’l îman. Hayâ, imandandır. * El-mer’ü alâ dîni halîlihî. Kişi, arkadaşının dini üzeredir. * A’kilhâ ve tevekkel. (Deveyi) Bağla ve tevekkül et. * Et-tebessümü sadakatün. Tebessüm etmek sadakadır. Sayı: 174 Bölüm: Hadis

http://ailem.zaman.com.tr/?bl=90&hn=4507

BiR HADiS (Sayı 189)

En-nedemü tevbetün “Pişmanlık, tövbedir.” (Ahmed b. Hanbel, Müsned, 1, 376, 423, 433)