|
FULYA ÖZLEM Bu hafta İstanbul'da yolları kesişen iki gezginin; Carla ve Turgut'un fiktif gastral seyahatine kulak veriyoruz. Bakalım Hotel Mükemmel'i bulabilecekler mi? Bakalım yalnızca yerel ve mevsimi gelen malzemeleri kullanan Hotel Mükemmel'in İstanbul şubesi onları hangi lezzetlerle buluşturacak?
Akşam üzeri, Sultanahmet Meydanı’nda sırt sırta vermiş iki çanta. Az ötede sandaletli iki ayağın üzerinde yükselen esmer bir gencin gövdesi. Onun gölgesinde yüzünü akşam güneşinden sakınan bir Anglosakson kızının üzerinde güneş batmayan sesi. Ki adı Carla sesin sahibesinin:
“Tuouurguouut, bence var ya en heyecanlı yolculuk, bir başkasına doğru yapılan yolculuuuk… Öyle çok şey öğreniyorsun ki…”
“Yaa, ne öğrendin bakalım benim hakkımda 3 gün önce tanıştığımızdan beri?”
“Benden cümleler bekleme, çünkü ben ne insanlar ne de mekanlar hakkında cümleler öğrenebiliyorum. Beynimde algıları yargılara dönüştüren dişli doğuştan tutukluk yapıyormuş, dolayısıyla yavaş çalışıyormuş.”
“Nasıl yani?”
“Bayağı, işte. Hani birçok özürlüde çalışmayan bir duyunun yaptığı görevi dengelemek için bir başka duyunun aşırı hassas çalıştığını gözlemleriz yaa…”
“Evet?”
“İşte ben de doğuştan yargılama özürlü olduğum için duyumsama faaliyetim oldum olası bir nevi aşırı gelişmiş.”
“Yani?”
“Yani seni şu 3 günde, mesela çay bardağının içinde çay kaşığını sallayışının neye tekabül ettiğini bilmediğim neşeli ritmi olarak ve başını onaylamaz bir ifadeyle sallarken dilini damağına sürterek çıkardığın o ‘cık cık’ sesi olarak tanıdığımı söyleyebilirim.”
“Yani kişileri ve mekanları kendi algılarında yarattıklarıyla ilişkilendiriyorsun sadece.”
“Bunun, algılarıma içkin bir dünya tasavvuru yaratırken, başka dünya tasavvurlarına da imkan tanıdığını inkar edemezsin ama. Hem, sen değil miydin 3 ay önce buzdolabına ‘Bir başka dünya mümkün müymüş?’, bir bakıp geleceğim, akşama yemeğe beklemeyin.’ diye bir not iliştirip, yollara düşen? Kendi kişisel menkıbenin peşindesin, ben de öyle. Ve işte şu da bizi “Hotel Mükemmel”in İstanbul şubesine götürecek olan servis minibüsü.”
“Nereden anladın bunca minibüsün arasından o olduğunu?”
“Tüm şoförlerle sohbet edip, hepsine aynı soruyu sordum: Kaynağını tarihinizden alan tariflerin, yalnızca bu mevsimde yetişen sebze ve meyvelerle ve yerel kaynakların dışına çıkmadan, burada her evde bulunabilecek malzemelerle pişirildiği bir lokanta arıyorum, elimizdeki ‘Yalnız Gezegen’ kitabına göre bu tarife uygun bir tek lokanta varmış İstanbul’da, o da Hotel Mükemmel’deymiş dedim.”
“Eee ne dediler?”
“Bir tek bu bey bana ‘Bizim otelin aşçıları, zehirli bir mantarı diğerlerinden ayırmanın yolunun, en albenili olanın görüntüsüne aldanmamaktan geçtiğini bilir.’ cevabını verdi, ben de bunu işaret olarak algılayıp, onun peşine takıldım.”
“Hakikaten duyumların hassas galiba, anlaşılan hassaslıkla paranoya arasındaki ince çizgi senin şu emektar “yargı dişlisi”, Rabbim esirgesin bir de hızlı çalışsaydı, kim bilir kimlerin peşine takılıp, nerelere giderdik…”
“Peki bay cümle imbiği, ‘Hotel Mükemmel’in internet sitesinde, ‘Sahte cennet kurbanları’ köşesinde, sazan bedenine fotomonte edilmiş, gözü bantlı bir vesikalık fotoğrafın çıksın istemiyorsan, bin şu minibüse de ‘yalnız gezegen’de bahsedilen ‘Sultan Kebabı’nın gerçeğini ‘Hotel Mükemmel İstanbul’da tadabilelim.”
“Neymiş bu Hotel Mükemmel yahu? Hem biraz acayip değil mi böyle kainatta bir tane Hotel Mükemmel olacağına bir sürü olması?”
“Mükemmel Hotel demedim, Hotel Mükemmel dedim, yani işte böyle Hilton gibi ya da Ritz otelleri filan gibi dünyanın birçok yerinde şubesi bulunan bir oteller zincirinin adı Hotel Mükemmel, biz de İstanbul’dakine gidiyoruz şimdi, yani inşallah.”
“Yine de adıyla paradoksal bir ilişkisi varmış gibi geldi bana bu otelin…”
“Hayır, çünkü ‘mükemmel’, gündelik ve yerel olana, yani mümkünün iyisine denk burada, ‘ideal’e değil. Bir de nerede olursan ol, hiçbir zaman yazılı bir adresi, telefonu olmayan bu otelleri tamamen yoldaki işaretlere bakarak buluyorsun, mesela şoförün bulmaca gibi cümlesine ya da benimle tanışmana, seni ‘oraya’ götüren birer işaret olarak anlam yükleyip yüklememek senin seçimin.”
“Yüklüyorum canıım...”
“İyi o zaman, az sonra Sivas usulü un helvasına, tane tane bir pilava ve en önemlisi ormandaki mantarlar üzerinden verilen bir ‘Görünüşe Aldanma!’ öğretisine hazırlıklı ol.” Bak bu da otelin motto’suymuş, burada öyle yazıyor:
Düşkünlüğün keşiflerineyse,
Bekler seni Hotel Mükemmel.
Arar durur geride kalanlar
Ki nerdedir Hotel Mükemmel?
Mutfaktaki tazelik ve özenle Hotel Mükemmel’in İstanbul şubesine tekabül eden Bostancı Green Park Otel’e, Aşçıbaşı Yeniçağalı Nuri Bayrak Usta’ya ve Alişan Bey’e bu leziz yemekler ve tariflerden ötürü sonsuz teşekkürler. Osmanlı mutfağının mütevazı gizemi sizi Berenge Restoran’da bekliyor, keşiflerinize düşkünseniz… fulyaozlem@gmail.com
SİVAS USULÜ UN HELVASI
Malzemeler: 250 gr tereyağı, 250 gr un (un yerine nişasta koyabilir ya da yarısını kakaolu yapabilirsiniz), 250 gr toz şeker.
Yapılışı: Yağı, tencerede, unla pembeleşinceye dek kavurun. Şekeri suda eritip, karışıma ekleyin, kavurmaya devam edin. Kıvamını alınca altını kapatın. Tabağa alıp, cevizle süsleyin. Demlendikten sonra servise hazır.
GEZGİN FÜZYON
Sultan Kebabı:
500 gr. kuşbaşı koyun eti, 300 gr mantar, 2 soğan, 2 domates, 2 sivribiber, 1 yumurta sarısı, 4 milföy hamuru, 2 yemek kaşığı margarin, tuz, karabiber, kekik.
Tencerede margarinle eti kavurun. Mantarı dörde bölüp, tencereye ekleyin. Halka doğranmış soğan ve biberleri, kabuklarını soyup, küp küp doğradığınız domatesleri ekleyip kavurun. Biberler yumuşayınca tuz, biber ekleyin. 4 adet güvece, milföyleri yerleştirin. Tavada kavurduğunuz malzemeyi, içine koyup, zarf gibi kapatın. Üzerine, yumurta sarısı sürün. 200 dereceye ısıttığınız fırında 15 dakika pişirin. Afiyet olsun!
|
| Sayı: |
34 |
| Bölüm: |
Gezginin Mutfağı | | 
